Öfke nöbeti değil, “beyin fırtınası”: kriz anlarında çocuğun beynine ulaşmanın beş yolu

Hiç marketin ortasında, oturma odasında veya arabada çocuğunuz avazı çıktığı kadar bağırıp ağlarken çaresizce kalakaldınız mı? “Söylediğim hiçbir şey işe yaramıyor” diye düşündüyseniz, yalnız değilsiniz. Öfke nöbetleri (tantrums), ebeveynliğin en zorlu, utandırıcı ve yorucu kısımlarından biri olabilir.

Ancak işin sırrı, bakış açımızı değiştirmekte yatıyor: öfke nöbetleri “kötü davranış” değildir; bunlar “aşırı yüklenmiş bir beynin” yardım çığlıklarıdır.

kriz anında beyinde ne olur?

Çocuğunuz krize girdiğinde, beynin duygusal merkezi olan limbik sistem direksiyonu ele geçirir ve vücudu stres hormonlarıyla doldurur. Aynı anda, mantıklı düşünmekten, sakinleşmekten ve ders almaktan sorumlu olan prefrontal korteks (düşünen beyin) kelimenin tam anlamıyla çevrimdışı olur.

Bu şu anlama gelir: o anda çocuğunuz mantık yürütemez. Ona o sırada ders vermeye, tehdit etmeye veya ceza vermeye çalışmak, fişi çekilmiş bir bilgisayara e-posta göndermeye benzer.

beyinle iş birliği yapan beş adım

bir. eğitmeden önce sakinleştir (regülasyon)

Kriz anında ilk göreviniz davranışı düzeltmek değil, sinir sistemini sakinleştirmektir. Bu süreç sizden başlar. Sakin bedeniniz ve yavaş ses tonunuz, çocuğun beynine en güçlü güvenlik mesajını verir.

iki. duyguyu isimlendirin

“Şu an çok kızgınsın” veya “istediğin olmadığı için üzgünsün” gibi ifadeler, duygusal fırtına ile mantık arasında köprü kurar. Davranışı değil, duyguyu gördüğünüzü gösterir.

üç. fiziksel sakinlik sunun

Sarılmak, sırtına nazikçe dokunmak veya yanında sessizce durmak; “buradayım ve güvendesin” mesajını verir. Bazı çocuklar dokunulmak istemeyebilir, bu durumda sadece yakınınızda olmanız yeterlidir.

dört. kelimeleri azaltın, varlığınızı artırın

Kriz anında uzun açıklamalar ek stres yaratır. Kısa ve net cümleler kullanın: “seni duyuyorum”, “buradayım”. Bazen sessizlik en güçlü destektir.

beş. dersi fırtına dindikten sonra verin

Gerçek öğrenme, çocuk tamamen sakinleştikten sonra gerçekleşir. Sakin bir anda, bir dahaki sefer duygularını nasıl yöneteceğini birlikte konuşabilirsiniz.

son not: her krizi mükemmel yönetmek zorunda değilsiniz. Önemli olan mükemmellik değil, onarım ve çabadır. Siz kötü bir çocuk yetiştirmiyorsunuz; beyni gelişmekte olan bir insan yetiştiriyorsunuz.